മഴയും കൊടുങ്കാറ്റും നിറഞ്ഞ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഗ്രാമം. ഇരുട്ടു വീണ വനമധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു പുരാതന കോവിലകം. കുത്തിയൊലിക്കുന്ന പുഴയും കാട്ടരുവികളും. ഇതൊന്നും ചിത്രീകരിക്കാൻ ക്യാമറ സംഘവുമായി കാടുകയറുകയോ, ലക്ഷങ്ങൾ ചെലവാക്കി കൂറ്റൻ സെറ്റുകൾ നിർമ്മിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി കാത്തുനിൽക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുമോ? സിനിമാ നിർമ്മാണത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത രീതികളെയും സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയൊരു കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് ചുവടുവെക്കുകയാണ് മലയാള സിനിമാ ലോകം.
ശ്രീ ഗോകുലം മൂവീസിന്റെ ബാനറിൽ റോജിൻ തോമസ് സംവിധാനം ചെയ്ത് ജയസൂര്യ പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന 'കഥനാർ - ദി വൈൽഡ് സോർസറർ' (Kathanar – The Wild Sorcerer) എന്ന ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രം വീണ്ടും സിനിമാ ലോകത്ത് ചർച്ചയാകുമ്പോൾ, ആരാധകരെയും സാങ്കേതിക വിദഗ്ദ്ധരെയും ഒരുപോലെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നത് ആ സിനിമയുടെ മേക്കിംഗ് രീതിയാണ്. ഒരു മലയാള സിനിമയിൽ ഇതുവരെ കാണാത്ത തരത്തിലുള്ള ദൃശ്യാനുഭവം സമ്മാനിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും മലയാള സിനിമയുടെ സാങ്കേതിക വളർച്ചയുടെ വലിയൊരു തെളിവായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം രംഗങ്ങളും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് കാടുകളിലോ പുറംലോകത്തോ അല്ല, മറിച്ച് അത്യാധുനികമായ ഒരു സ്റ്റുഡിയോയുടെ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിലാണ്! സിനിമ നിർമ്മാണ രംഗത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സാങ്കേതിക വിപ്ലവമായ 'വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ' (Virtual Production) ആണ് ഇതിനായി പൂർണ്ണമായും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിയുടെ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളെയും യാത്രകളിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെയും ഒരുപോലെ അതിജീവിക്കാൻ സംവിധായകനും സംഘത്തിനും തുണയായത് ഈ ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയാണ്.
ഹോളിവുഡ് ചിത്രങ്ങളായ 'ദി മൻഡലോറിയൻ' (The Mandalorian), 'അവതാർ' എന്നിവയിലൂടെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ തരംഗമായ സാങ്കേതികവിദ്യയാണിത്. ഇവിടെ പച്ച തുണിക്ക് പകരം അത്യാധുനിക വലിയ LED സ്‌ക്രീനുകൾ (LED Walls) കൊണ്ട് സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഭിത്തികളും മേൽക്കൂരയും നിർമ്മിക്കുന്നു. ഹോളിവുഡ് ഗെയിമിംഗ് എഞ്ചിനുകളായ 'അൺറിയൽ എഞ്ചിൻ' (Unreal Engine) ഉപയോഗിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ ത്രിമാന (3D) ലോകം ഈ എൽ.ഇ.ഡി സ്ക്രീനുകളിൽ തത്സമയം തെളിയുന്നു. അതായത്, അഭിനേതാക്കൾക്ക് ചുറ്റും യഥാർത്ഥമായ ഒരു കാടോ കൊട്ടാരമോ തൽക്ഷണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു! യഥാർത്ഥ ലൊക്കേഷനിൽ നിൽക്കുന്ന അതേ അനുഭവം സ്റ്റുഡിയോയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കുന്നു.
ഗ്രീൻ സ്‌ക്രീൻ രീതിക്ക് വിടപറയുന്ന കാലം
സിനിമയിൽ യഥാർത്ഥമല്ലാത്ത പശ്ചാത്തലങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ നമ്മൾ ദശാബ്ദങ്ങളായി കണ്ടുവരുന്ന ഒന്നാണ് പച്ച അല്ലെങ്കിൽ നീല തുണികൾ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയുള്ള ചിത്രീകരണം (Green Screen / Chroma Key). മലയാളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇന്ത്യൻ സിനിമകളിൽ പതിറ്റാടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഈ രീതിക്ക് വലിയ പരിമിതികളുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ രീതിയിൽ പച്ച തുണിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അഭിനയിക്കുമ്പോൾ അഭിനേതാക്കൾക്ക് തങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം എന്താണെന്ന് ഭാവനയിൽ കാണേണ്ടി വന്നിരുന്നു. ഒരു കാട്ടിൽ ഒളിച്ചോടുന്ന രംഗമോ കൊടുങ്കാറ്റിൽ പെടുന്ന രംഗമോ ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ ആ ചുറ്റുപാടുകളുടെ ഗൗരവം ഉൾക്കൊണ്ട് അഭിനയിക്കാൻ അഭിനേതാക്കൾക്ക് മാനസികമായി വലിയ വെല്ലുവിളി നേരിടേണ്ടി വന്നിരുന്നു.
മാത്രവുമല്ല, പച്ച വെളിച്ചം അഭിനേതാക്കളുടെ ശരീരത്തിലും വസ്ത്രങ്ങളിലും തട്ടുന്നത് (Green Spill) ഒഴിവാക്കാനും, പിന്നീട് വിഎഫ്എക്സ് (VFX) വഴി പശ്ചാത്തലം കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ മാസങ്ങളോളം നീളുന്ന അദ്ധ്വാനം ആവശ്യമായിരുന്നു. ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞ് പോസ്റ്റ്-പ്രൊഡക്ഷൻ മേശപ്പുറത്ത് എത്തുമ്പോൾ മാത്രമാണ് വിഎഫ്എക്സ് ആർട്ടിസ്റ്റുകൾ ഈ പശ്ചാത്തലങ്ങൾ ഓരോന്നായി കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്നത്. ഇതിൽ വരുന്ന ചെറിയ പിഴവുകൾ പോലും സിനിമയുടെ ഔട്ട്പുട്ടിനെ ബാധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷനിലേക്ക് വരുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവിടെ ക്യാമറയുടെ ഓരോ ചെറിയ ചലനങ്ങളും (Pan, Tilt, Zoom) വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ സിസ്റ്റം കൃത്യമായി ട്രാക്ക് ചെയ്യുന്നു. ക്യാമറ മുന്നോട്ടോ പുറകോട്ടോ നീങ്ങുമ്പോഴോ കോണുകൾ മാറുമ്പോഴോ, യഥാർത്ഥ ലോകത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ എൽ.ഇ.ഡി സ്ക്രീനിലെ പശ്ചാത്തലവും (Background) മുന്നിലുള്ള വസ്തുക്കളും (Foreground) അതിനനുസരിച്ച് കൃത്യമായ കോണുകളിൽ തനിയെ മാറും. ഇതിനെ പാരലാക്സ് പ്രഭാവം എന്ന് വിളിക്കാം. ഇത് ദൃശ്യങ്ങളിൽ കൃത്രിമത്വം തോന്നിക്കാത്ത വിധം സ്വാഭാവികത നൽകുന്നു.
കൂടാതെ, എൽ.ഇ.ഡി സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന വെളിച്ചമാണ് അഭിനേതാക്കളുടെ മേൽ വീഴുന്നത്. അതിനാൽ, രാത്രിയിലെ ചന്ദ്രപ്രകാശമോ കാട്ടിലെ തീപ്പന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചമോ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ അഭിനേതാക്കളുടെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിക്കും. പച്ച തുണിക്ക് മുന്നിൽ ഷൂട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്വാഭാവിക വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു. ഇത് പിന്നീട് ലൈറ്റിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റുകൾക്ക് വലിയ ജോലിയായി മാറുകയായിരുന്നു.
അഭിനേതാക്കൾക്കും അണിയറപ്രവർത്തകർക്കും ലഭിക്കുന്ന സമാനതകളില്ലാത്ത മേന്മകൾ
'കഥനാർ' പോലെയുള്ള ഭ്രമാത്മകമായ (Fantasy) ഒരു സിനിമ ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ നൽകുന്ന സൗകര്യങ്ങൾ ചെറുതല്ല. പച്ച ചുവരിലേക്ക് നോക്കി സംസാരിക്കുന്നതിന് പകരം, ഭീതിജനകമായ കാടും കൊടുങ്കാറ്റും സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടുകൊണ്ട് അഭിനയിക്കാൻ അഭിനേതാക്കൾക്ക് സാധിക്കുന്നു. ഇത് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഭാവങ്ങൾ കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. അഭിനേതാക്കൾക്ക് തങ്ങൾ ഏത് അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമായ ബോധ്യമുണ്ടാകുന്നത് അവരുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ ആഴം കൂട്ടുന്നു.
ചിത്രീകരണ വേളയിൽ പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ വലിയ തോതിൽ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്ന സമയത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു രംഗം ചിത്രീകരിക്കണമെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ ലോകത്ത് 15-20 മിനിറ്റ് മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. ആ സമയത്തിനകം ആ രംഗം ഷൂട്ട് ചെയ്ത് തീർത്തില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത ദിവസത്തിനായി കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും. എന്നാൽ വെർച്വൽ സ്റ്റുഡിയോയിൽ എൽ.ഇ.ഡി ഡിസ്‌പ്ലേയിലെ സൂര്യനെ മണിക്കൂറുകളോളം ഒരേ സ്ഥാനത്ത് നിർത്താൻ സാധിക്കും! സമയത്തിന്റെ ഇത്തരം നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം ഷൂട്ടിംഗ് ദിവസങ്ങൾ നീണ്ടുപോകുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയും.
ഇതിനുപുറമെ, യാത്രാച്ചെലവുകൾ വൻതോതിൽ ലാഭിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ലൊക്കേഷനുകൾ സ്റ്റുഡിയോയിൽ ഡിജിറ്റലായി സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനാൽ വൻകിട സിനിമാ സംഘങ്ങളുടെ വിദേശ യാത്രകളും, അവിടത്തെ സർക്കാരിന്റെ ഷൂട്ടിംഗ് അനുമതിക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പുകളും ഒഴിവാക്കാം. നൂറുകണക്കിന് ആളുകളുള്ള സംഘത്തെയും ഉപകരണങ്ങളെയും വിദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതിന്റെ വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും ഇതിലൂടെ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു.
സാധാരണ ഗതിയിൽ ബിഗ് ബജറ്റ് ചിത്രങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണം കഴിഞ്ഞാൽ വിഎഫ്എക്സ് ജോലികൾക്കായി വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരാറുണ്ട്. എന്നാൽ വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ വഴി സിനിമയുടെ 50 മുതൽ 70 ശതമാനം വരെയുള്ള വിഎഫ്എക്സ് ജോലികൾ ഷൂട്ടിംഗിന് മുമ്പ് തന്നെ (Pre-visualization) അൺറിയൽ എഞ്ചിനിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്നു. ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ സംവിധായകന് താൻ ഉദ്ദേശിച്ച ഫ്രെയിം എങ്ങനെയിരിക്കുന്നു എന്ന് മോണിറ്ററിൽ നേരിട്ട് കാണാം (What You See Is What You Get). ഇത് പോസ്റ്റ്-പ്രൊഡക്ഷൻ സമയത്തെ വൻതോതിൽ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതോടൊപ്പം, ചിത്രത്തിന്റെ അന്തിമ രൂപത്തെക്കുറിച്ച് സംവിധായനും അണിയറപ്രവർത്തകർക്കും കൃത്യമായ ധാരണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
മലയാള സിനിമയിലെ പുതിയ വഴിത്തിരിവും ഭാവിയും
മലയാള സിനിമാ ഇൻഡസ്ട്രി എന്നും പരിമിതമായ ബജറ്റുകളിൽ മികച്ച ഉള്ളടക്കങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ ലോകശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുള്ള ഒന്നാണ്. എന്നാൽ ബിഗ് ബജറ്റ് ഫാന്റസി സിനിമകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സാമ്പത്തിക-ലൊക്കേഷൻ പരിമിതികളെ മറികടക്കാൻ റോജിൻ തോമസും സംഘവും വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയെ ധൈര്യപൂർവ്വം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി എന്നത് മലയാള സിനിമയുടെ വലിയൊരു മുന്നേറ്റമാണ്.
ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ തന്നെ അപൂർവ്വം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രം പരീക്ഷിച്ച ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ, ഇത്രയും വലിയൊരു അളവിൽ ഒരു മലയാള സിനിമയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായാണ്. ഇത് മറ്റ് സിനിമാ പ്രവർത്തകർക്കും വലിയ രീതിയിലുള്ള പ്രചോദനമാകും என்பതിൽ സംശയമില്ല. കഥനാറിന്റെ വിജയം മലയാള സിനിമാ നിർമ്മാതാക്കൾക്ക് വലിയൊരു വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കും. വൻ തുക ചെലവഴിക്കാൻ ഇല്ലാത്ത ചെറിയ ഇൻഡസ്ട്രികൾക്കും അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരമുള്ള ഫാന്റസി-സയൻസ് ഫിക്ഷൻ ചിത്രങ്ങൾ ചുരുങ്ങിയ ബജറ്റിൽ നിർമ്മിക്കാൻ സാധിക്കും എന്നതിന്റെ വലിയൊരു തെളിവായി മാറും 'കഥനാർ'.
കാലത്തിനനുസരിച്ച് സാങ്കേതികവിദ്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ മലയാള സിനിമ എപ്പോഴും തയ്യാറാകാറുണ്ട്. ആ നിരയിലെ ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള ഒരു ഏടായിരിക്കും ഈ ചിത്രവും അതിന്റെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ച വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ രീതിയും. സിനിമയുടെ ഉള്ളടക്കത്തിനൊപ്പം തന്നെ അതിന്റെ നിർമ്മാണ ശൈലി കൂടി ചർച്ചയാകുന്ന ഈ കാലഘട്ടം മലയാള സിനിമയെ കൂടുതൽ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല.
Story Summary
An editorial look at the use of virtual production technology in the Malayalam film Kathanar – The Wild Sorcerer, directed by Rojin Thomas and starring Jayasurya, detailing its production benefits, technological advantages over green screens, and impact on the industry.
Keywords
Kathanar, Virtual Production, Rojin Thomas, Jayasurya, Malayalam Cinema, Unreal Engine, LED Walls, Sree Gokulam Movies
